maandag 24 augustus 2009
woensdag 19 augustus 2009
lang geleden
Maar weer eens een berichtje op mijn blog. Ik heb er nu tenslotte alle tijd voor. Een mooie vakantie in Portugal achter de rug, bijna alweer toe aan de volgende vakantie.
De foto's moeten nog steeds van de camera gehaald worden, misschien herkenbaar...als we thuis zijn begin ik direct met de foto's....van het weekend maar even op een cd'tje branden en dan ermee aan de gang. Al met al zijn we ondertussen anderhalve maand verder en staan ze nog keurig op de camera..goed het loopt niet weg. Net als ik...ik voel me op dit moment een beetje nutteloos ( ga dan wat met die foto's doen!!!!) verleden week ben ik omgetoverd tot de bionic woman met pennetjes wat schroeven en een plaatje in mijn poezelige pootje moet het nu allemaal weer goed komen. Ondertussen aan het afkicken van de morfine....de arts had er niet bij verteld dat het een erg pijnlijke geschiedenis is. Ik laat me nu rondrijden in mijn rolls-roys en tracht me wat te verplaatsen op krukken. Voor de rest moet ik niet klagen, collega's met het zweet onder de oksels achter de balie ( kon ik het ook maar ) en ik luier de lui op de bank met wat leesvoer een dikke pil "2666"kan ik voorlopig vooruit. En straks komt mijn trouwe collega Grieteke me nog even voorzien van wat literatuur.
Tot zo ver mijn geklaag...gezeur en ik geef toe "IK VERVEEL ME"
De foto's moeten nog steeds van de camera gehaald worden, misschien herkenbaar...als we thuis zijn begin ik direct met de foto's....van het weekend maar even op een cd'tje branden en dan ermee aan de gang. Al met al zijn we ondertussen anderhalve maand verder en staan ze nog keurig op de camera..goed het loopt niet weg. Net als ik...ik voel me op dit moment een beetje nutteloos ( ga dan wat met die foto's doen!!!!) verleden week ben ik omgetoverd tot de bionic woman met pennetjes wat schroeven en een plaatje in mijn poezelige pootje moet het nu allemaal weer goed komen. Ondertussen aan het afkicken van de morfine....de arts had er niet bij verteld dat het een erg pijnlijke geschiedenis is. Ik laat me nu rondrijden in mijn rolls-roys en tracht me wat te verplaatsen op krukken. Voor de rest moet ik niet klagen, collega's met het zweet onder de oksels achter de balie ( kon ik het ook maar ) en ik luier de lui op de bank met wat leesvoer een dikke pil "2666"kan ik voorlopig vooruit. En straks komt mijn trouwe collega Grieteke me nog even voorzien van wat literatuur.
Tot zo ver mijn geklaag...gezeur en ik geef toe "IK VERVEEL ME"
Abonneren op:
Posts (Atom)